Muhallebi liberalleri kendini belli etti

Liberalizm özgürlüğü temel alan bir ideolojidir. Bu yönüyle de totaliter tüm yapılara karşı bireyin tam özgürlüğünü esas alır. Bedeni ve hayatı insanın mülkiyeti olarak gören liberal düşüncenin en temel mes’elesi de ifade özgürlüğü olur haliyle.

Bir de, Liberalizm’in bu yönünün resmi ideolojiyle çelişmesini yeterli görüp, Kemalizm’e karşı olmayı Liberallik için yeterli sayan “muhallebi liberalleri” türedi son dönemlerde. Kemalist faşizme, benim deyimimle Kemalofaşizme karşı son derece özgürlükçü olan, türban hususunda ne kadar bireysel özgürlük ile ilgili kuram varsa dillendiren bu medya; keserin sapı kendine dönünce aslında nasıl totaliter, nasıl ifade düşmanı, nasıl özgürlük karşıtı olduğunu belli etti.

Konumuz, Duman Grubu. Kayıtları Finlandiya’da tamamlayan Duman grubu iki albümü aynı anda piyasaya sürecekmiş. Bu albümlerden birindeki Rezil isimli şarkıda “lem yelid ve löp yutar” şeklinde bir cümle var. İslami Gündem sitesinin haberleştirdiği bu durum, kısa sürede tüm mail gruplarına, forumlara, Yeni Şafak ve Zaman gibi gazetelere aksetti.

Ortada garip bir durum yoktu. Zaten bu yürütülen propaganda sonrası Duman grubu bir açıklama yapmak zorunda kaldı.  Peki neden? Çünkü bakın onlar hakkında internette nasıl ifadeler dönüyor:

“Şarkıda din üzerinden geçinenleri eleştirmek isteyen Duman, bu sefer işi daha fazla ileriye götürerek kantarın topuzunu kaçırmış görünüyor. Allah’ın bir ayetini böylesi bir kinaye ile değiştirme cüretinde bulunan insanların yaşadığı ülke, Müslüman bir ülke…Bildiğimiz tek şey var ki, Allah’ın ayetleri ile oynama, değiştirme veya alay etmek gibi fiiller bir ülkede ya da bölgede işlenmeye başlıyorsa, Allah’ın gazabının yavaş yavaş gelmek üzere olduğudur.”

Özgürlüğün, hele ki ifade özgürlüğünün bir sınırı yoktur. Bu ibareleri Duman grubu dincileri değil, dini eleştirmek için bile yazsa eleştirilecek, engellenmeye çalışacak bir şey yok. Yaptıkları haberlerle grubu hedef de gösteriyorlar. Asıl niyetlerininz özgürlük olmadığı nasıl da kabak gibi ortaya çıkıyor öyle değil mi?

Burası Türkiye.. Richard Dawkins’in sitesi, Ateizm.org sitesi, Turan Dursun’un sitesi “İslam’a hakaret” gibi nedenlerle kapatılabiliyor bu ülkede. Allah’ın Kızları isimli kitap dava edilebiliyor, Tanrı Yanılgısı için toplama kararı istemiyle dava açılabiliyor. Ama Ateistlere edilen hakaret gırla gider. Harun Yahya’nın ne sitesi kapatılır, ne kitabı yasaklanır.

Daha önceki, “Karikatür balonunu kim şişirdi?” isimli yazımda da hakaret olarak algılanan pek çok şeyin ifade özgürlüğü kapsamına girdiğini yazmıştım. Birey, bir kavrama gereğinden fazla değer verirse onla ilgili övücü olmayan her sözü hakaretamiz görür. Burada bu kavramı eleştiren kişiler o kavramı savunan kişilerin hassasiyetine saygı göstermek zorunda değildir. Çünkü bu durum, üzerinde konuşmayı imkansız hale getirilen konular yaratır zamanla.

Duman grubu, Zaman’a “vermek zorunda bırakıldıkları” röportajda dine değil dincilere, din üzerinden yapılan suistimale karşı çıktıklarını söylüyor. Nasıl ki bu ülkede her siyasi düşünce Atatürk ile akraba çıkmak zorundadır öyle de dine saygı duymak ve onunla ilintili olmak durumunda bırakılır.

Acı olan; bu kişilerin liberalizmin bayrağını elinde sallamalarıdır.